De paden op

Vandaag was het plan om een wandeling te maken. Er zijn verschillende hikes uitgezet, en welke, hoe lang, waar en waarom hadden we nog niet bedacht. Bovendien wisten we nog niet wat het weer zou worden. Gisteravond stormde het flink en enige tijd regende het ook nog.

Maar vanmorgen scheen de zon weer. Het was nog was fris, maar de verwachting was goed. Na ons zelf gemaakte ontbijt pakte ik mijn Steinberger om nog wat noten de kraken en Marlies besloot een rondje buiten te maken om te zien hoeveel lagen we nodig hadden.

Bij Lake Tekapo spraken we een van de medewerkers, een Filipijn die ons vroeg: Are you going to do the Tankee? De Tankee? Later bleek het te gaan om de 10 kilometer wandeling. Het leek alsof daar in dat park alleen maar Filipijnse medewerkers waren. Hoezo, waarom? Nou zei hij, in de Filipijnen was ik allang gepensioneerd. Hier werk ik nog wel even door, maar daarna is alles gratis en geregeld. Ja, voor kinderen en gepensioneerden is Nieuw-Zeeland erg goed. We deden daar niet de Tankee, maar vandaag in Ti Ania absoluut wel. Diverse wandelingen rond het meer.

Na enige tijd kwam Marlies terug, ik heb iets leuks bedacht (zie je wel). We gaan vanuit hier – even om de hoek – met een watertaxi naar de overkant van het meer en van daaruit wandelen we rond het meer terug naar het dorp. Net voordat de watertaxi vertrok kwamen we aan en dachten nog, dat we vooraf ergens een kaartje hadden moeten kopen. Maar nee hoor, dat kon gewoon op de boot. Eenvoudig met de creditcard, net zoals overal tot nu toe. Ja, vroeger gingen we met allemaal vreemde valuta op weg. Dan zouden we nu Singaporese dollars, Nieuw-Zeelandse dollars en Dubaise dirhams mee hebben. Niets van dat alles. Ik heb alleen plectrums in mijn portemonnee en Marlies winkelwagenmuntjes.

Op het strand werden we afgezet waar onze hike begon. Wat een bijzondere natuur. Hoewel ik de Hobbits nooit heb gezien, deed het me er wel aan denken. Later in de middag leerden we van een film over het gebied dat we in een soort regenwoud liepen. Heel erg de moeite waard. Op een terras vol in de zon trakteerden we onszelf bij terugkomst in de bewoonde wereld op een long black (een combinatie van een Americana en espresso) en nog maar eens een scone. Het is toch Engeland nietwaar?

Wijntje op ons terras in de zon. Morgen trekken we weer verder. Altijd benieuwd waar we nu weer terechtkomen.