Van Wanaka naar Franz Josef

’s Morgens een ontbijtje in onze eigen HAM. Met koffie. In diverse HAM’s hadden we een nespresso of Lor machine. Daarmee doe je ons een plezier. Maar helaas is het niet altijd feest. Nu hadden we een plunger. En daar hadden we enige weerstand tegen, maar het moet gezegd. Het viel reuze mee. Vanaf nu zijn we voorbereid en hebben we onze eigen voor de plunger geschikte koffie mee in onze voorraaddoos.

Na het ontbijt snel ingepakt en on route. Net toen we dachten dat de weg wat vriendelijker zou worden nam Marlies het stuur over. Vriendelijker? Toen begon het pas. De bergen in, scherpe bochten tot en met haardspeldbochten. Wisselen bij de koffiestop.

Vroege aankomst in Wanaka. En soms zit het mee, de kamer was al klaar en we konden naar binnen. Voordat we aan de wijn en alles wat daarbij hoort begonnen toch nog maar een wandeling naar het dorpje gemaakt. De receptioniste had het nog gezegd, je bent er zo, ga hier links, daar rechts en dan ben je er zo. Niet dus. Het werd een lange wandeling door een mooie wijk.

De weg terug ging een stuk sneller, kennelijk namen we toen de route die de receptioniste bedoelde. We vulden de gaatjes van de dag en onze maag met een kip, groente- ei roerbakfantasiemaaltijd.

De iPhone wekker maakte een abrupt einde aan onze nachtrust. Niet anders dan gisteren zaten we al vroeg weer in de auto met als einddoel Franz Josef. Een dorpje waar nagenoeg niemand woont, maar waar ze wel een gletsjer hebben. Het was nog best een stukje rijden. En in Nieuw-Zeeland rijd je of in de bergen of langs een meer. En de bergen in dit gedeelte van het zuidereiland zijn bebost. Heel erg bebost. Het houdt gewoon niet op. En toen ik op enig moment zei: “Er zijn hier wel erg veel bomen he?”, reageerde Marlies precies aansluitend op de achterliggende bedoeling van mijn opmerking: “het wordt tijd dat we iets anders gaan zien”. Ook Franz Josef was ons goed gezind, onze HAM was al klaar om te betreden. Al weer zo’n superdeluxe verblijf. Geschikt voor zomer en winter. We zitten in de wintersportgebieden die waarschijnlijk binnenkort weer in de sneeuw liggen. Vandaar dat we in ons vorig verblijf een eigen garage hadden waar de auto voor een week opgeborgen kon worden. En in die garage zelfs een eigen wasautomaat en droger. Dat hadden we hier nu weer niet, maar dan wel weer een gashaard.

Onderweg moesten we de Blue Pools zien. We wisten al wel dat die onbereikbaar was, maar dat de wandeling er naartoe de moeite waard was. De dag was enigszins bewolkt begonnen en in de bergen was het fris, bewolkt en het zag er naar uit dat het niet droog zou blijven. Onze IJsland kleding kwam ook nu weer prima van pas. En moet je je voorstellen: een grootse parkeerplaats en een mooi pad voor een hike. En dan eenmaal op de plek waar je net voorbij een blik zou moeten hebben op de Pools, tref je een afgesloten voetgangersbrug. Gesloten vanwege de slechte staat waarin die verkeert. Ja, nou en? Doe daar wat aan. We daalden af naar de rivierbedding en speelden daar wat.

Vanmiddag hebben we het goed gemaakt. Na gesetteld te zijn (zeer toepasselijk in de landen in dit gedeelte van de wereld) met de auto naar Franz Josef Glacier gereden en vervolgens een kort hikeje gedaan naar een uitkijkpunt. Was deze gletsjer hondervijftig jaar geleden nog enorm, inmiddels is er in verhouding niet zoveel meer van over. Het lijkt erop dat we steeds verder van een nieuwe ijstijd afdrijven.

Cheerz!