De laatste stuiptrekkingen in NZ

Toen we een paar dagen geleden naar het noorden reden was de State Highway 1 gesloten. We moesten een behoorlijk stuk omrijden. Speciaal voor het paasweekend waren de pilonnen aan de kant geschoven en de weg dus opengesteld. Voor ons? Of voor iedereen inclusief kiwi’s die de weg opgaan. Of eigenlijk speciaal voor de oldtimers. Want op zondag is het in heel Nieuw Zeeland druk op de weg met de mooiste en meest bijzondere oldtimers. Zoveel hebben we er nog nooit gezien, en zeker niet rijdend op de weg.

De zon scheen ’s morgens al uitbundig en het bleef de hele dag weer mooi weer. De koffiestop was ergens in een klein plaatsje. We moesten er voor terugrijden want voordat het wisten waren we het dorp al weer gepasseerd. Maar we waren er zo aan toe, dat wachten niet langer kon. En de bakery die we in het voorbijgaan zagen trok voldoende van onze aandacht. Lekkere dingen in de vitrine en hopen op goeie koffie. Gek genoeg drinken we alle koffie die we krijgen, maar eigenlijk zijn we wel kritisch op de kwaliteit. Soms vergeten we even waar je doorheen moet als je lekkere koffie wilt. Herrie!

Koffie ok, scone lekker. En zoals we ook al deden toen we nog met kleine Tom en Lisa op vakantie gingen: voordat we verdergaan, gaan we allemaal plassen. Jamaar, ik hoef niet. Niks mee te maken, je gaat. Alles zag er prima uit, behalve de toiletten. Dat deed ons denken aan hoe je ze in aziatische landen aantreft. Even doorbijten dan maar.

In Auckland eerst naar het hotel, bagage afgeven en dan de auto inleveren in de stad. Omdat de tank dan altijd vol moet zijn, is het spannend om te zien welke mogelijkheden er zijn om te tanken. Zo dicht mogelijk bij de stad. Mmm, dat werd tanken bij een station al in de stad. Maar met de digitale maps geen enkel probleem, ook niet om dan binnendoor bij het hotel te komen. De kamer was al klaar en dus kon de bagage direct op de juiste plek gezet worden. En dan de auto terugbrengen en de stad in.

Een stad? Zijn we niet meer gewend. De toren, haven, de winkels. We deden een eerste ontdekkingsreis, kochten nog wat souvenirs en deden een vroege maaltijd (salade) in de zon met uitzicht op de haven. Mooi, dan hebben we al gegeten (en gedronken) en kunnen vanavond volstaan met iets kleins. En zo waren we eind van de middag gevuld en wel terug in het Adina hotel.

Vanuit onze kamer in het hotel hadden we een weids uitzicht op een klein parkje en toegangsroute naar Sparks Arena. Wat een stroom jonge aziaten trok eindeloos voorbij. Dan moet er toch iets te doen zijn. Jahoor, Joker Xue trad op. Een chinese jonge singer/songwriter die kennelijk ook hier bij “eigen” publiek heel populair is.

We hadden al gegeten ja. Maar we moesten bekennen dat we allebei nog wel ergens trek in hadden. Tien uur ’s avonds, op pad. Met google maps lopend naar McDonald’s. We wilden ook niet de stad in. Zelfs overdag hebben we daar aardig wat peoples gezien die je liever niet in donker tegenkomt. Nu hoefden we maar vier minuten te lopen. Het viel ook wel mee, alhoewel we veel groepjes jongeren tegenkwamen waarbij we toch even dachten ….. Samenscholingen roepen toch een onveilig gevoel op. Het leek te gaan om autoclubs. Waarschijnlijk minder angstaanjagend. Zolang er maar niet geracet wordt.

Een quarterpounder en frites in de hotelkamer.

We had a good one!